Αρχικά, σημειώνει, είναι οι προσωπικές εμπειρίες από ασθενείς του οικογενειακού ή φιλικού περιβάλλοντος, στη συνέχεια ο καταιγισμός ειδήσεων που δείχνουν μία συνεχή αύξηση των κρουσμάτων κάθε χρόνο και τρίτον η αδυναμία εξεύρεσης ενός φαρμάκου ή μιας θεραπείας που θα έδινε τέλος στην ασθένεια, όπως τα αντιβιοτικά στις λοιμώξεις από μικρόβια. «Και οι τρεις λόγοι έχουν σταθερό υπόβαθρο», προσθέτει.
Η ταλαιπωρία του Έλληνα καρκινοπαθή
Ο κ. Φιλόπουλος υπογραμμίζει στο ΑΠΕ ότι ο καρκίνος συνεχίζει να ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους, παρόλο που σήμερα η επιστήμη διαθέτει τα κατάλληλα μέσα για να προσφέρει αφενός εξαιρετικά θεραπευτικά αποτελέσματα και αφετέρου στήριξη για μια ανεκτή και αξιοπρεπή διαβίωση έως το τελικό στάδιο της νόσου.
«Στη χώρας μας δυστυχώς, τα δίκτυα φροντίδας, ιδίως στην τελική φάση της νόσου είναι εξαιρετικά αδύναμα, έως εντελώς ανεπαρκή για να καλύψουν τις μεγάλες ανάγκες αυτών των ασθενών και των οικείων τους. Αποτελεί ντροπή για Ευρωπαϊκή χώρα να αφήνει τους ασθενείς τελικού σταδίου να περιφέρονται με φορεία από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, γιατί κανένα δεν επιθυμεί (και δεν είναι ενδεδειγμένο) να τους αναλάβει.
χρυσα η κοπελα του φυσσα
Η παρηγορητική φροντίδα πρέπει να αποτελέσει άμεσο στόχο πολιτικών πρωτοβουλιών και κινητοποίησης της κοινωνίας, έτσι ώστε στο ταξίδι δια μέσου των διάφορων σταδίων της νόσου να μην υπάρχει άνθρωπος χωρίς την κατάλληλη στήριξη. Όταν αυτό συμβεί θα αλλάξει άρδην και η αντίληψη για τον καρκίνο ως μία βασανιστική νόσος που κάνει τον πάσχοντα να υποφέρει και να χάνει την αξιοπρέπεια του».
εκδηλωσεις στο φραγμα θερμης
σωστη χρηση ανεμιστηρα
Comments
Post a Comment